مرتبه‌اى تاويل حرف بكر را * خويش را تاويل كن نى ذكر را تاويل : در لغت رجوع دادن و در اصطلاح ، بيان و توضيح قرآن است بدليلى ظنى مانند خبر واحد . مقابل : تفسير كه ايضاح قرآنست بدليلى قطعى و بعضى گفته‌اند كه تاويل تفسير باطن لفظ است . مقابل : تفسير كه بيان لفظ است بلفطى ديگر و بنا بر اين ، تأويل را مىتوان به توجيه و بيان مقصود تعريف نمود . بعقيده‌ى راغب اصفهانى تفسير ، بيان مفردات ، و تاويل ايضاح معانى و جمل است . صاحب مجمع البيان تاويل را بدين گونه تعريف مىكند : رد احد المحتملين الى ما يطابق الظاهر . نزد صوفيه ارجاع ظاهر قرآن است بمصاديق روحانى آن از قبيل مراتب عقول و نفوس و احوال باطنى و قلبى . جع : مجمع البيان ، طبع طهران ، ج 1 ، ص 4 ، بيان السعادة ، طبع ايران ، ج 1 ، ص 9 ، كشاف اصطلاحات الفنون ، در ذيل : تاويل ، تفسير . حرف بكر : سخن تازه و نو آيين ، بكنايت ، قرآن كريم . ذكر : يكى از نامهاى قرآن است . تفسير ابو الفتوح ، طبع طهران ، ج 1 ، ص 4 ، مجمع البيان ، طبع طهران ، ج 1 ، ص 5 ، كشاف اصطلاحات الفنون ، در ذيل : ذكر . درين بيت بر جبريان كه آيات مربوط بكسب و عمل را تاويل مىكرده‌اند رد مىكند زيرا نزد ائمه‌ى اسلام مسلم است كه تفسير و ايضاح قرآن جز باسناد و آثار درست كه از طريق پيغمبر و صحابه رسيده باشد روا نيست . بر هوا تاويل قرآن مىكنى * پست و كژ شد از تو معنى سنى سنى : روشن و بلند . اشاره است بحديث : من فسر القرآن برأيه و اصحاب الحق